Ir para o conteúdo

du

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

Alemão

[editar]

Pronome

[editar]

du, pessoal, segunda pessoa, singular

  1. (Pronome pessoal e informal) você, tu

Declinação

[editar]

Etimologia

[editar]
Do alto alemão antigo dû.

Pronúncia

[editar]


Numeral

[editar]
  1. dois

Formas alternativas

[editar]

Anterior

[editar]

Posterior

[editar]

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]


Numeral

[editar]
Numeral em esperanto
du
Substantivo duo
Ordinal (Adjetivo) dua
Adverbial due
Coletivo duopo
Multiplicativo duoblo
Fracionário duono

du, cardinal

  1. dois

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

0 nul • 1 unu • 2 du • 3 tri • 4 kvar • 5 kvin • 6 ses • 7 sep • 8 ok • 9 naŭ • 10 dek

 


Contração

[editar]

du

  1. contração de de + le; do


Adjetivo

[editar]

du

  1. preto

Substantivo

[editar]

du

  1. a cor preta


Pronome

[editar]

du pessoal

  1. tu, você, pronome pessoal do caso nominativo da segunda pessoa do singular
    • Du bist aarich scheen! (Você é muito lindo!)
    • Du un ich gehn moie maaie. (Você e eu vamos passear amanhã.)

Declinação

[editar]

Pronúncia

[editar]

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Referências

[editar]


Transliteração

[editar]

du

  1. transliteração de でぅ e デゥ


Numeral

[editar]

du, cardinal

  1. dois

du, ordinal

  1. segundo

Formas alternativas

[editar]
  • Alfabeto cirílico: ду

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]
alfabeto cirílico: 0 зеро • 1 ун • 2 ду • 3 тре • 4 куатро • 5 синко • 6 сес • 7 сете • 8 ото • 9 нове • 10 дес
alfabeto latino: 0 zero • 1 un • 2 du • 3 tre • 4 cuatro • 5 sinco • 6 ses • 7 sete • 8 oto • 9 nove • 10 des
 

Numeral

[editar]

du, cardinal

  1. dois

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

0 nulis • 1 vienas • 2 du • 3 trys • 4 keturi • 5 penki • 6 šeši • 7 septyni • 8 aštuoni • 9 devyni • 10 dešimt

 


Pronome

[editar]

du, pessoal, segunda pessoa, singular

  1. tu, você

Etimologia

[editar]
Do nórdico antigo þú.


Pronome

[editar]

du, pessoal, segunda pessoa, singular

  1. tu, você

Etimologia

[editar]
Do nórdico antigo þú.

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]