Ir para o conteúdo

Michea

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Wikipédia
Wikipédia
A Wikipédia em italiano possui o
artigo Michea
Não utilize esta predefinição; use a predefinição {{interwiki}}

Corso/Córsico

[editar]

Substantivo

[editar]

Mi.che.a, próprio masculino

  1. Miqueias
  2. (Cristianismo) Livro de Miqueias, (Libru da Michea) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Michaeas, que veio do grego Μιχαίας (Mikhaías) que, por sua vez, veio do hebraico מיכה (Mikah). Significa quem é com Deus.

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Mi.che.a, próprio masculino

  1. Miqueias
  2. (Cristianismo) Livro de Miqueias, (Libro de Michea) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Michaeas, que veio do grego Μιχαίας (Mikhaías) que, por sua vez, veio do hebraico מיכה (Mikah). Significa quem é com Deus.

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Velho testamento: Genesis • Exodo • Levitico • Numeros • Deuteronomio • Josue • Judices • Ruth • Samuel • Reges • Chronicas • Esdra • Nehemia • Tobith • Judith • Esther • Maccabees • Job • Psalmos • Proverbios • Ecclesiaste • Canto • Sapientia • Ecclesiastico / Siracide / Sirach • Isaia • Jeremia • Lamentationes • Baruch • Ezechiel • Daniel • Osea • Joel • Amos • Abdia • Jona • Michea • Nahum • Habacuc • Sophonia • Haggai • Zacharia • Malachia


Novo testamento: Mattheo • Marco • Luca • Johannes • Actos del Apostolos • Romanos • Corinthios • Galatas • Ephesios • Philippenses • Colossenses • Thessalonicenses • Timotheo • Tito • Philemon • Hebreos • Jacobo • Petro • Johannes • Juda • Apocalypse

 

Substantivo

[editar]

Mi.che.a, próprio masculino

  1. (Antropônimo) Miqueias
  2. (Cristianismo) Livro de Miqueias, (Libro di Michea) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Michaeas (la), que veio do grego antigo Μιχαίας (Mikhaías) que, por sua vez, veio do hebraico antigo מיכה (Mikah). Significa quem é com Deus.

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Mi.che.a, próprio masculino

  1. (Antropônimo) Miqueias
  2. (Cristianismo) Livro de Miqueias, (Libbro di Michea) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Michaeas (la), que veio do grego antigo Μιχαίας (Mikhaías) que, por sua vez, veio do hebraico antigo מיכה (Mikah). Significa quem é com Deus.

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Mi.che.a, próprio masculino

  1. Miqueias
  2. (Cristianismo) Livro de Miqueias, (Libbru di Michea) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Michaeas, que veio do grego Μιχαίας (Mikhaías) que, por sua vez, veio do hebraico מיכה (Mikah). Significa quem é com Deus

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Velho testamento: Gènisi • Èsudu • Levìticu • Nùmmiri • Deuterunomiu • Giosuè • Jùdici • Rut • Samueli • Re • Crònachi • Esdra • Neemìa • Tobbia • Giuditta • Ester • Maccabbei • Giobbi • Salmi • Pruverbi • Ecclesiaste • Cànticu di li Càntici • Sapienza • Siràcidi • Isaìa • Geremìa • Lamintazzioni • Baruc • Ezzecchieli • Danieli • Osea • Giueli • Amòs • Abdìa • Giona • Michea • Nahùm • Abacuc • Sofonìa • Aggeo • Zaccarìa • Malachìa


Novo testamento: Matteu • Marcu • Luca • Giuvanni • Atti di l'Apòstuli • Rumani • Curinzî • Gàlati • Efesini • Filippisi • Culussisi • Tessalunicisi • Timòteu • Titu • Filèmuni • Ebbrei • Giàcumu • Petru • Giuvanni • Giuda • Apucalissi