singular
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar] Português
[editar] Adjetivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Comum aos dois géneros/gêneros |
singular sin.gu.lar |
singulares sin.gu.la.res |
sin.gu.lar comum aos dois gêneros ( Datação: século XIV; )
- relativo a apenas a um indivíduo;
- extraordinário, sem par, que não é comum;
- extravagante, excêntrico, fora do comum;
- (Gramática) referente ao número que indica uma só pessoa ou coisa, oposto ao plural.
- (Matemática, Álgebra Linear) (matriz) que não possui inversa.
[editar] Sinónimos
- De 1: individual
- De 2: especial, incomum, inigualado, único
- De 3: estranho, peculiar, estapafúrdio
- De 5: não-inversível
[editar] Antónimos
- De 1: geral
- De 2: comum, mundano, ordinário, vulgar
- De 3: normal
- De 4: plural
- De 5: inversível, não-singular
[editar]
Tradução
De 1
De 2
De 3
|
|
De 4
De 5
[editar] Verbetes derivados
[editar] Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | singular sin.gu.lar |
singulares sin.gu.la.res |
sin.gu.lar masculino
- (Gramática) número gramatical que corresponde a uma indivíduo ou objeto.
[editar] Antónimos
[editar]
Tradução
Traduções
[editar]
Etimologia
[editar]
Pronúncia
[editar]
Ver também
[editar] No Wikcionário
[editar]
Na Wikipédia
[editar]
Aragonês
[editar] Adjetivo
| Gênero | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Comum aos dois gêneros |
singular sin.gu.lar |
singulars sin.gu.lars |
sin.gu.lar comum aos dois gêneros
[editar] Antónimos
- De 2: plural
[editar] Substantivo
| Género | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Masculino | singular sin.gu.lar |
singulars sin.gu.lars |
sin.gu.lar masculino
- (Gramática) singular.
[editar] Antónimos
[editar]
Etimologia
- Do latim singularis (la).
[editar]
Asturiano
[editar] Adjetivo
| Gênero | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Comum aos dois gêneros |
singular sin.gu.lar |
singulares sin.gu.la.res |
sin.gu.lar comum aos dois gêneros
[editar] Antónimos
- De 2: plural
[editar] Substantivo
| Género | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Masculino | singular sin.gu.lar |
singulares sin.gu.la.res |
sin.gu.lar masculino
- (Gramática) singular.
[editar] Antónimos
[editar]
Etimologia
- Do latim singularis (la).
[editar]
Catalão
[editar] Adjetivo
| Gênero | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Comum aos dois gêneros |
singular sin.gu.lar |
singulars sin.gu.lars |
sin.gu.lar comum aos dois gêneros
[editar] Antónimos
- De 2: plural
[editar] Substantivo
| Género | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Masculino | singular sin.gu.lar |
singulars sin.gu.lars |
sin.gu.lar masculino
- (Gramática) singular.
[editar] Antónimos
[editar]
Etimologia
- Do latim singularis (la).
[editar]
Croata
[editar] Substantivo
sin.gu.lar masculino
- (Gramática) singular.
[editar] Sinónimos
[editar] Espanhol
[editar] Adjetivo
| Gênero | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Comum aos dois gêneros |
singular sin.gu.lar |
singulares sin.gu.la.res |
sin.gu.lar comum aos dois gêneros
- singular, individual;
- singular, único, especial;
- estranho, excêntrico, incomum;
- (Gramática) singular;
- (Matemática) singular.
[editar] Sinónimos
- De 1: individual
- De 2: único, especial
- De 3: raro, inhabitual
[editar] Antónimos
[editar] Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | singular sin.gu.lar |
singulares sin.gu.la.res |
sin.gu.lar masculino
- (Gramática) singular.
[editar] Fraseologia
- en singular: em particular
[editar]
Etimologia
- Do latim singularis (la).
[editar]
Pronúncia
[editar]
Esperanto
[editar]
Radical
sin.gu.lar
- (Gramática) relativo a singular.
[editar] Verbetes derivados
[editar]
Etimologia
- Do latim singularis (la).
[editar]
Ido
[editar]
Radical
sin.gu.lar
- (Gramática) relativo a singular.
[editar] Verbetes derivados
[editar]
Etimologia
- Do latim singularis (la).
[editar] Inglês
[editar] Adjetivo
| Normal | Comparativo | Superlativo |
|---|---|---|
| singular | more singular | (the) most singular |
sin.gu.lar
- singular, individual:
- A singular experiment cannot be regarded as scientific proof of the existence of a phenomenon. (Um experimento individual não pode ser tomado como prova científica da existência de um fenômeno.)
- singular, único, especial;
- superior, extraordinário, notável;
- singular, extravagante, estranho;
- (Gramática) singular.
- (Matemática) singular, (matriz) que não pode ser invertida.
[editar] Sinónimos
- De 1: individual
- De 2: unique
- De 3: exceptional, extraordinary, remarkable
- De 4: curious, eccentric, funny, odd, peculiar, strange, rum, rummy, unusual
- De 6: non-invertible
[editar] Antónimos
- De 4: ordinary
- De 5: plural
- De 6: invertible, non-singular
[editar] Substantivo
| Singular | Plural |
|---|---|
| singular sin.gu.lar |
singulars sin.gu.lars |
sin.gu.lar
[editar] Antónimos
[editar]
Etimologia
- Do latim singulare (la), pelo inglês médio singuler.
[editar]
Pronúncia
[editar] Estados Unidos
- AFI: /ˈsɪŋ.gjə.ləɹ/
- X-SAMPA: /"sIN.gj@.l@r\/
"singular" (Estados Unidos)?, arquivo
[editar] Reino Unido
[editar]
Ver também
[editar] No Wikcionário
[editar]
Galego
[editar] Adjetivo
| Gênero | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Comum aos dois gêneros |
singular sin.gu.lar |
singulares sin.gu.la.res |
sin.gu.lar comum aos dois gêneros
[editar] Antónimos
- De 2: plural
[editar] Substantivo
| Género | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Masculino | singular sin.gu.lar |
singulares sin.gu.la.res |
sin.gu.lar masculino
- (Gramática) singular.
[editar] Antónimos
[editar]
Etimologia
- Do latim singularis (la).
[editar]
Occitano
[editar] Adjetivo
sin.gu.lar masculino (feminino singulara)
[editar] Sinónimos
- De 2: estranh
[editar] Antónimos
[editar] Substantivo
sin.gu.lar masculino
- (Gramática) singular.
[editar] Antónimos
[editar]
Etimologia
- Do latim singularis (la).
[editar] Sueco
[editar] Substantivo
sin.gu.lar neutro
[editar] Declinação
Substantivo neutro do 5º grupo (-s/-)
|
|||||||||||||||||||
[editar] Sinónimos
[editar] Antónimos
[editar]
Pronúncia
Categorias: !Equivalente Wikipédia | Adjetivo (Português) | Substantivo (Português) | Tempo verbal (Português) | Dicionário Multilíngüe | Trissílabo (Português) | Oxítona (Português) | Gramática (Português) | Vocábulo de étimo latino (Português) | Vocábulo com pronúncia (Português) | Adjetivo (Aragonês) | Substantivo (Aragonês) | Trissílabo (Aragonês) | Oxítona (Aragonês) | Gramática (Aragonês) | Vocábulo com etimologia (Aragonês) | Cognato (Aragonês) | Adjetivo (Asturiano) | Substantivo (Asturiano) | Trissílabo (Asturiano) | Oxítona (Asturiano) | Gramática (Asturiano) | Vocábulo com etimologia (Asturiano) | Cognato (Asturiano) | Adjetivo (Catalão) | Substantivo (Catalão) | Trissílabo (Catalão) | Oxítona (Catalão) | Gramática (Catalão) | Vocábulo com etimologia (Catalão) | Cognato (Catalão) | Substantivo (Croata) | Trissílabo (Croata) | Gramática (Croata) | Cognato (Croata) | Adjetivo (Espanhol) | Substantivo (Espanhol) | Trissílabo (Espanhol) | Oxítona (Espanhol) | Gramática (Espanhol) | Matemática (Espanhol) | Vocábulo de étimo latino (Espanhol) | Vocábulo com pronúncia (Espanhol) | Cognato (Espanhol) | Radical (Esperanto) | Vocábulo com etimologia (Esperanto) | Radical (Ido) | Vocábulo com etimologia (Ido) | Adjetivo (Inglês) | Substantivo (Inglês) | Trissílabo (Inglês) | Proparoxítona (Inglês) | Gramática (Inglês) | Matemática (Inglês) | Vocábulo de étimo latino (Inglês) | Vocábulo com pronúncia (Inglês) | Vocábulo com áudio (Inglês) | Cognato (Inglês) | Adjetivo (Galego) | Substantivo (Galego) | Trissílabo (Galego) | Oxítona (Galego) | Gramática (Galego) | Vocábulo de étimo latino (Galego) | Cognato (Galego) | Adjetivo (Occitano) | Substantivo (Occitano) | Trissílabo (Occitano) | Gramática (Occitano) | Vocábulo com etimologia (Occitano) | Cognato (Occitano) | Substantivo (Sueco) | Trissílabo (Sueco) | Proparoxítona (Sueco) | Gramática (Sueco) | Vocábulo com pronúncia (Sueco) | Cognato (Sueco)