nocaute
Aparência
Substantivo
[editar]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | nocaute | nocautes |
no.cau.te, masculino
- ato ou efeito de derrubar o adversário prostando-o de modo a que ele não consiga levantar-se, no jogo do boxe
- (por extensão) situação de inconsciência ou de semiconsciência provocada por um ou vários golpes do adversário
- (Figurado) estado do que bebeu demais, recebeu notícias perturbadoras ou tomou medicamentos em excesso
Sinônimos
[editar]De 1:
|
|
|
Tradução
[editar]Etimologia
[editar]Pronúncia
[editar]Brasil
[editar]Ver também
[editar]No Wikcionário
[editar]Ligações externas
[editar]- “nocaute” in: Aulete, Francisco Júlio de Caldas. iDicionário Aulete. Lexikon Editora Digital.
- “nocaute” in: Trevisan, R. (coord.); Weiszflog, W. (ed.). Michaelis: Moderno Dicionário da Língua Portuguesa. São Paulo: Melhoramentos, 2012 (nova ortografia). ISBN 978-85-06-06953-0
- “nocaute” in: Dicionário Online de Português
- “nocaute” in: Dicionário Priberam da Língua Portuguesa [em linha].
- “nocaute” in: Infopédia [em linha]. Porto: Porto Editora.
- “nocaute” in: Portal da Língua Portuguesa. Instituto de Linguística Teórica e Computacional.
- Busca no Vocabulário Ortográfico da Língua Portuguesa da Academia Brasileira de Letras.
- “nocaute” in: Forvo: o guia de pronúncias (pronúncia em português)