sustentar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
[editar] Português
[editar] Verbo
sus.ten.tar
- Transitivo
- providenciar sustentação; amparar, suportar, aguentar, equilibrar, não deixar cair:
- prover de sustento; alimentar, municiar, financiar:
- defender opinião, ideia ou doutrina argumentando de forma convicta:
- Ele sustentava categoricamente as suas ideias políticas.
- Reflexo
|
[editar] Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | sustentar | Gerúndio | sustentando | Particípio | sustentado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | sustento | sustentas | sustenta | sustentamos | sustentais | sustentam |
| Pretérito imperfeito | sustentava | sustentavas | sustentava | sustentávamos | sustentáveis | sustentavam | |
| Pretérito perfeito | sustentei | sustentaste | sustentou | sustentámos / sustentamos* |
sustentastes | sustentaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | sustentara | sustentaras | sustentara | sustentáramos | sustentáreis | sustentaram | |
| Futuro do presente | sustentarei | sustentarás | sustentará | sustentaremos | sustentareis | sustentarão | |
| Futuro do pretérito | sustentaria | sustentarias | sustentaria | sustentaríamos | sustentaríeis | sustentariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | sustente | sustentes | sustente | sustentemos | sustenteis | sustentem |
| Pretérito imperfeito | sustentasse | sustentasses | sustentasse | sustentássemos | sustentásseis | sustentassem | |
| Futuro | sustentar | sustentares | sustentar | sustentarmos | sustentardes | sustentarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | sustenta | sustente | sustentemos | sustentai | sustentem | |
| Negativo | não sustentes | não sustente | não sustentemos | não sustenteis | não sustentem | ||
| Infinitivo pessoal | sustentar | sustentares | sustentar | sustentarmos | sustentardes | sustentarem | |
* Grafia usada no Brasil.