mona
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português[editar]
Substantivo[editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | mona | monas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
mo.na, feminino
Ver também[editar]
No Wikcionário[editar]
Anagrama[editar]
Galego[editar]
Adjetivo[editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | mono | monos |
| Feminino | mona | monas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
mo.na
Substantivo[editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | mona | monas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
mo.na, feminino
- primata, fêmea do mono
- boneca de trapos
- as últimas fibras de linho que ficam na roca
- estado de intoxicação alcoólica, bebedeira
Asturiano[editar]
Substantivo[editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | mona | mones |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
mo.na, feminino
- bebedeira
- fêmea do mono
- fungo da espiga do milho, carvão-do-milho (Ustilago maydis) , fungo da espiga do trigo (Claviceps purpurea)
Expressões[editar]
- faer la mona, fazer o idiota
Inglês Antigo[editar]
Substantivo[editar]
mōna, masculino, fraco
- lua.
Descendentes[editar]
Descendentes
|
Declinação[editar]
Substantivo masculino fraco (-an/-an)