cuco
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português [editar]
Substantivo [editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | cuco | cucos |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
cu.co
- ave cujo canto é "cu-cu", põe os ovos em ninhos alheios para que outras aves os incubem, da família Cuculidae
- planta mais conhecida por campainha amarela
- relógio que imita o canto do cuco quando dá horas
- (Portugal, gíria) marido traído
- (Portugal, gíria) policial
Tradução [editar]
De 1 (ave trepadora)
Ver também [editar]
No Wikcionário [editar]
Espanhol [editar]
Substantivo [editar]
cuco
- cuco1
Galego [editar]
Adjetivo [editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | cuco | cucos |
| Feminino | cuca | cucas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
cu.co
- que tira partido de algo ou de uma pessoa, que é aproveitado
- sagaz, astuto
- alcunha para as gentes da Maragateria, maragato
- lindo, bem feito, harmonioso, polido
Substantivo [editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | cuco | cucos |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
cu.co, masculino
- ave da espécie Cuculus canorus
- lapa, gasterópode marinho, Patella vulgata
- bolota-de-mar Semibalanus balanoides
- peixe, cabra-vermelha, Chelidonichthys cuculus
- argaço marinho
- borboleta de cores
- tabão pequeno