baba
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | baba | babas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
ba.ba
- saliva ou mucosidade que escorre da boca
- (Brasil, Santa Catarina, Florianópolis) a cachaça que resta no copo
[editar] Tradução
[editar] Anagrama
[editar] 
Papiamento
[editar] Substantivo
baba
[editar]
Tétum/Teto
[editar] Substantivo
baba
[editar]
Turco
|
Família em turco |
|||
|---|---|---|---|
| m | f | ||
| babaanne | anneanne | ||
| dede/büyükbaba | nine/büyükanne | ||
| baba | anne | ||
| amca | hala | ||
| dayı | teyze | ||
| oğul/erkek çocuk | kız/kız çocuk | ||
| koca | eş/hanım/karı | ||
| erkek kardeş | kız kardeş | ||
| abi/ağabey | abla | ||
| yeğen | yeğen | ||
| torun | torun | ||
| kuzen | kuzen | ||
| damat | gelin | ||
| kayınbaba/kayınpeder | kaynana/kayınvalide | ||
| üvey baba | üvey anne | ||
[editar] Substantivo
ba.ba (feminino: anne)
[editar] Diminutivo
[editar] Declinação
| singular (tekil) | plural ) (çoğul) | |
|---|---|---|
| nom. (yalın) | baba | babalar |
| gen. (tamlayan) | babanın | babaların |
| dat. (yönelme) | babaya | babalara |
| acus. (belirtme) | babayı | babaları |
| loc. (bulunma) | babada | babalarda |
| abl. (çıkma) | babadan | babalardan |