raciocinar
Aparência
Verbo
[editar]ra.ci.o.ci.nar, intransitivo
Conjugação
[editar] Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | raciocinar | Gerúndio | raciocinando | Particípio | raciocinado |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | raciocino | raciocinas | raciocina | raciocinamos | raciocinais | raciocinam |
| Pretérito imperfeito | raciocinava | raciocinavas | raciocinava | raciocinávamos | raciocináveis | raciocinavam | |
| Pretérito perfeito | raciocinei | raciocinaste | raciocinou | raciocinamos1 / raciocinámos2 |
raciocinastes | raciocinaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | raciocinara | raciocinaras | raciocinara | raciocináramos | raciocináreis | raciocinaram | |
| Futuro do presente | raciocinarei | raciocinarás | raciocinará | raciocinaremos | raciocinareis | raciocinarão | |
| Futuro do pretérito | raciocinaria | raciocinarias | raciocinaria | raciocinaríamos | raciocinaríeis | raciocinariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | raciocine | raciocines | raciocine | raciocinemos | raciocineis | raciocinem |
| Pretérito imperfeito | raciocinasse | raciocinasses | raciocinasse | raciocinássemos | raciocinásseis | raciocinassem | |
| Futuro | raciocinar | raciocinares | raciocinar | raciocinarmos | raciocinardes | raciocinarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | raciocina | raciocine | raciocinemos | raciocinai | raciocinem | |
| Negativo | não raciocines | não raciocine | não raciocinemos | não raciocineis | não raciocinem | ||
| Infinitivo pessoal | raciocinar | raciocinares | raciocinar | raciocinarmos | raciocinardes | raciocinarem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.
Tradução
[editar] Traduções
Pronúncia
[editar]Portugal
[editar]- AFI: /Rɐ.sju.si.ˈnaɾ/
Etimologia
[editar]- (Morfologia) raciocínio + -ar