otário
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
[editar] Substantivo
o.tá.ri:o Ajuda
- diz-se, popularmente, de pessoas que se deixam enganar facilmente
Traduções
- Alemão : Dummschwätzer (de)
- Aragonês : fato (an), chilipollas (an), cogulo (an)
- Bretão : penn-bailh (br), beulke (br), papalard (br), pampalard (br), silheg (br)
- Catalão : torracollons (ca)
- Chinês : 白痴 (zh)
- Eslovaco : hlupák (sk)
- Espanhol : gilipollas (es), boludo (es), huevón (es), cabeza de chorlito (es), capullo (es)
- Esperanto : kacegulo (eo)
- Francês : nigaud (fr), ahuri (fr), jobard (fr)
- Friuliano : cojon (fur), cjâf di vêt (fur), mincjon (fur)
|
|
- Galego : palerma (gl), fato (gl), alpabarda (gl), prea (gl)
- Galês : ynfytyn (cy)
- Holandês : kuttekop (nl)
- Húngaro : faszfej (hu), balfasz (hu), seggfej (hu), fasszopó (hu), köcsög (hu), faszkalap (hu)
- Inglês : dickhead (en), shithead (en), sucker (en)
- Italiano : cazzone (it), testa di cazzo (it), minchione (it)
- Polonês : pierdoła (pl)
- Russo : пизда (ru), кретин (ru), болван (ru), мудак (ru), тупица (ru)
|
[editar]
Etimologia
- Do lunfardo otario.