latir
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Substantivo
la.tir, masculino
- o mesmo que latido
[editar] Tradução
[editar] Verbo
la.tir, intransitivo, 3ª conjugação (defectivo do 1º grupo)
[editar] Conjugação
Verbo da 3ª conjugação (–ir) (defectivo do 1º grupo)
| Infinitivo impessoal | latir | Gerúndio | latindo | Particípio | latido |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | – | lates | late | latimos | latis | latem |
| Pretérito imperfeito | latia | latias | latia | latíamos | latíeis | latiam | |
| Pretérito perfeito | lati | latiste | latiu | latimos | latistes | latiram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | latira | latiras | latira | latíramos | latíreis | latiram | |
| Futuro do presente | latirei | latirás | latirá | latiremos | latireis | latirão | |
| Futuro do pretérito | latiria | latirias | latiria | latiríamos | latiríeis | latiriam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | – | – | – | – | – | – |
| Pretérito imperfeito | latisse | latisses | latisse | latíssemos | latísseis | latissem | |
| Futuro | latir | latires | latir | latirmos | latirdes | latirem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | late | – | – | lati | – | |
| Negativo | – | – | – | – | – | ||
| Infinitivo pessoal | latir | latires | latir | latirmos | latirdes | latirem | |
[editar] Tradução
[editar]
Etimologia
- Do infinitivo latino glattire.
[editar]
Catalão
[editar] Substantivo
latir