infante
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Adjetivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
infante | infantes |
in.fan.te
- que está na infância
[editar] Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | infante | infantes |
| Feminino | infanta | infantas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
in.fan.te
- menino
- integrante de infantaria
- filho do rei que não é herdeiro da coroa
[editar]
Etimologia
- Do latim infans, antis.
[editar]
Espanhol
[editar] Substantivo
infante
[editar]
Francês
[editar] Forma de substantivo
infante
- flexão de infant
[editar] Interlíngua
[editar] Substantivo
infante
[editar]
Italiano
[editar] Substantivo
infante