id
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Não confundir com id..
Índice |
Português [editar]
Substantivo [editar]
id masculino ( Datação: 1938; )
- (Psicanálise) sistema básico da personalidade, que possui um conteúdo inconsciente, por um lado hereditário e inato e, por outro, recalcado e adquirido, de acordo com a segunda teoria freudiana do aparelho psíquico.
Latim [editar]
Pronome [editar]
id neutro
Gramática [editar]
Declinação [editar]
| singular | plural | ||||||
| Masculino | Feminino | Neutro | Masculino | Feminino | Neutro | ||
| Casos | Nominativo | is | ea | id | ii/ei | eae | ea |
| Genitivo | ejus | ejus | ejus | eorum | earum | eorum | |
| Dativo | ei | ei | ei | iis/eis | iis/eis | iis/eis | |
| Ablativo | eo | ea | eo | iis/eis | iis/eis | iis/eis | |
| Acusativo | eum | eam | id | eos | eas | ea | |