bjørn
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar] Dinamarquês
[editar] Substantivo
bjørn
- urso.
[editar] Etimologia
- Do Nórdico Antigo, bjǫrn.
[editar] Feróico
[editar] Substantivo
bjørn
- urso.
[editar] Etimologia
- Do Nórdico Antigo, bjǫrn.
[editar] Norueguês
[editar] Substantivo
bjørn, masculino
- urso.
[editar] Declinação
Declinação de substantivo masculino (–s/–er)
| Caso | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| Indefinido | Definido | Indefinido | Definido | |
| Nominativo | bjørn | bjørnen | bjørner | bjørnene |
| Genitivo | bjørns | bjørnens | bjørners | bjørnenes |
[editar] Etimologia
- Do Nórdico Antigo, bjǫrn.

