ώρα

Ver também ὥρα e ὤρα.

Grego

Substantivo

ώ.ρα (óra) feminino

1. hora;

   Τι ώρα είναι; Είναι οκτώ η ώρα. (Que horas são? São oito horas.)

   Είναι ώρα να φύγουμε. (É hora de irmos embora.)

2. tempo:

   Δεν είχα αρκετή ώρα για να τελειώσω τη δουλειά μου. (Não tive tempo suficiente para terminar o meu trabalho.)

Declinação

    Substantivo feminino

Caso Singular Plural Nominativo η ώρα οι ώρες Genitivo της ώρας των ώρων Acusativo τη ώρα τις ώρες Vocativo ώρα ώρες

Fraseologia

• τοπική ώρα (topikí óra): hora local
• Θερίνη ώρα (theríni óra): horário de verão

Verbetes derivados

ωρολόγιο ωροσκόπιο (oroskópio): "horóscopo" ωράριο (orário): "horário"

ώριμος ωριαίος

Etimologia

Do grego antigo ὥρα (hóra) .

Pronúncia

• AFI: /ˈɔ.ɾa/
• X-SAMPA: /"O.4a/