ornear
Aparência
Verbo
[editar]or.ne.ar, intransitivo
Conjugação
[editar] Verbo irregular da 1ª conjugação (–ar)
| Infinitivo impessoal | ornear | Gerúndio | orneando | Particípio | orneado |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | orneio | orneias | orneia | orneamos | orneais | orneiam |
| Pretérito imperfeito | orneava | orneavas | orneava | orneávamos | orneáveis | orneavam | |
| Pretérito perfeito | orneei | orneaste | orneou | orneamos1 / orneámos2 |
orneastes | ornearam | |
| Pretérito mais-que-perfeito | orneara | ornearas | orneara | orneáramos | orneáreis | ornearam | |
| Futuro do presente | ornearei | ornearás | orneará | ornearemos | orneareis | ornearão | |
| Futuro do pretérito | ornearia | ornearias | ornearia | ornearíamos | ornearíeis | orneariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | orneie | orneies | orneie | orneemos | orneeis | orneiem |
| Pretérito imperfeito | orneasse | orneasses | orneasse | orneássemos | orneásseis | orneassem | |
| Futuro | ornear | orneares | ornear | ornearmos | orneardes | ornearem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | orneia | orneie | orneemos | orneai | orneiem | |
| Negativo | não orneies | não orneie | não orneemos | não orneeis | não orneiem | ||
| Infinitivo pessoal | ornear | orneares | ornear | ornearmos | orneardes | ornearem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.
Nota
[editar]a) a não ser quando usado metaforicamente, considerado defectivo, só se conjugando nas terceiras pessoas do singular e plural.
Tradução
[editar]Anagrama
[editar]Verbo
[editar]ornear
Verbo
[editar]or.ne.ar
- ornear, zurrar
- mugir, berrar o bovídeo
- (Figurado) dizer asneiras
- (Figurado) falar de jeito grosseiro
- chorar, queixar-se
Conjugação
[editar] Verbo irregular da 1.ª conjugação (-ear)
| Infinitivo impessoal | ornear | Gerúndio | orneando | Particípio | orneado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | orneio | orneias | orneia | orneamos | orneais1 / orneades 2 |
orneiam |
| Pretérito imperfeito | orneava | orneavas | orneava | orneávamos | orneávais1 / orneávades 2 |
orneavam | |
| Pretérito perfeito | orneei | orneaste | orneou | orneamos | orneastes | ornearam1 / orneárom 2 | |
| Pretérito mais-que-perfeito | orneara | ornearas | orneara | orneáramos | orneárais1 / orneárades 2 |
ornearam | |
| Futuro do presente | ornearei | ornearás | orneará | ornearemos | orneareis1 / ornearedes 2 |
ornearão1 / orneám 2 | |
| Condicional | ornearia | ornearias | ornearia | ornearíamos | ornearíais1 / ornearíades 2 |
orneariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | orneie | orneies | orneie | orneemos | orneeis1 / orneedes 2 |
orneiem |
| Pretérito imperfeito | orneasse | orneasses | orneasse | orneássemos | orneásseis1 / orneássedes 2 |
orneassem | |
| Futuro | ornear | orneares | ornear | ornearmos | orneardes | ornearem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | orneia | orneie | orneemos | orneai1 / orneade 2 |
orneiem | |
| Negativo | não orneies | não orneie | não orneemos | não orneeis1 / não orneedes 2 |
não orneiem | ||
| Infinitivo pessoal | ornear | orneares | ornear | ornearmos | orneardes | ornearem | |
1 Grafia dupla.
2 Grafia dupla.