kar
Substantivo
[editar]kar
Verbo
[editar]kar
Etimologia
[editar]- Do proto-céltico *kareti "querer, amar", derivado do protoindo-europeu *keh₂- "desjar" .Cognato do galês câr.
Substantivo
[editar]kar singular (plural: karlar)
Declinação
[editar]| singular (tekil) | plural (çoğul) | |
|---|---|---|
| nom. (yalın) | kar | karlar |
| gen. (tamlayan) | karın | karların |
| dat. (yönelme) | kara | karlara |
| acus. (belirtme) | karı | karları |
| loc. (bulunma) | karda | karlarda |
| abl. (çıkma) | kardan | karlardan |