branda
Aparência
Substantivo
[editar]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Feminino | branda | brandas |
bran.da, feminino
Forma de adjetivo
[editar]bran.da
- feminino de brando
Forma verbal
[editar]bran.da
- primeira pessoa do singular do presente do conjuntivo do verbo brandir
- terceira pessoa do singular do presente do conjuntivo do verbo brandir
- terceira pessoa do singular do imperativo do verbo brandir
Verbo
[editar]branda
Substantivo
[editar]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | branda | brandas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
bran.da, feminino
- branda, pastagem de verão nas montanhas
- concavidade em uma superfíce lisa
Etimologia
[editar]- Confronte-se com branha.
Forma de adjetivo
[editar]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | brando | brandos |
| Feminino | branda | brandas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
bran.da, feminino
- vide em brando
Substantivo
[editar]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Feminino | branda | brandas |
bran.da, feminino
Categorias:
- Dissílabo (Português)
- Paroxítona (Português)
- Português lusitano
- Substantivo (Português)
- Forma de adjetivo (Português)
- Forma verbal (Português)
- Verbo (Cabo-verdiano)
- Dissílabo (Galego)
- Paroxítona (Galego)
- Entrada com etimologia (Galego)
- Forma de adjetivo (Galego)
- Substantivo (Galego)
- Substantivo (Provençal Antigo)
- Dissílabo (Provençal Antigo)
- Paroxítona (Provençal Antigo)