agoniar
Aparência
Verbo
[editar]a.go.ni.ar, transitivo
- causar agonia a; agonizar
- desgostar, afligir, angustiar
- inquietar; sofrer ansiedade
- encolerizar-se, zangar-se, enfadar-se
- estar triste ou amargurado, atormentar-se
- enjoar
- apressar-se
Conjugação
[editar] Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | agoniar | Gerúndio | agoniando | Particípio | agoniado |
|---|
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.
Etimologia
[editar]Pronúncia
[editar]Portugal
[editar]- AFI: /ɐ.ɡuˈnjar/
Ver também
[editar]No Wikcionário
[editar]Ligações externas
[editar]- “agoniar” in: Aulete, Francisco Júlio de Caldas. iDicionário Aulete. Lexikon Editora Digital.
- “agoniar” in: Trevisan, R. (coord.); Weiszflog, W. (ed.). Michaelis: Moderno Dicionário da Língua Portuguesa. São Paulo: Melhoramentos, 2012 (nova ortografia). ISBN 978-85-06-06953-0
- “agoniar” in: Dicionário Aberto
- “agoniar” in: Dicionário Priberam da Língua Portuguesa [em linha].
- “agoniar” in: Infopédia [em linha]. Porto: Porto Editora.
- “agoniar” in: Portal da Língua Portuguesa. Instituto de Linguística Teórica e Computacional.
- Busca no Vocabulário Ortográfico da Língua Portuguesa da Academia Brasileira de Letras.
Verbo
[editar]a.go.ni.ar, transitivo
- agoniar, causar agonia a; agonizar
- agoniar, afligir, angustiar; inquietar; sofrer ansiedade
- agoniar, encolerizar-se, zangar-se, enfadar-se
- agoniar, estar triste ou amargurado; atormentar-se
- agoniar, enjoar, marear-se
- agoniar, apressar-se; apurar; oprimir, tiranizar
- afainar-se, trabalhar angustiosamente e com afã contra dificuldades
Formas alternativas
[editar]Etimologia
[editar]Pronúncia
[editar]Ligações externas
[editar]- (em galego) “agoniar” in: Estraviz, Isaac Alonso. Dicionário Electrónico Estraviz [em linha].