furtar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar] Português
[editar] Verbo
fur.tar
[editar]
Tradução
Traduções
[editar] Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | furtar | Gerúndio | furtando | Particípio | furtado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | furto | furtas | furta | furtamos | furtais | furtam |
| Pretérito imperfeito | furtava | furtavas | furtava | furtávamos | furtáveis | furtavam | |
| Pretérito perfeito | furtei | furtaste | furtou | furtámos / furtamos* |
furtastes | furtaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | furtara | furtaras | furtara | furtáramos | furtáreis | furtaram | |
| Futuro do presente | furtarei | furtarás | furtará | furtaremos | furtareis | furtarão | |
| Futuro do pretérito | furtaria | furtarias | furtaria | furtaríamos | furtaríeis | furtariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | furte | furtes | furte | furtemos | furteis | furtem |
| Pretérito imperfeito | furtasse | furtasses | furtasse | furtássemos | furtásseis | furtassem | |
| Futuro | furtar | furtares | furtar | furtarmos | furtardes | furtarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | furta | furte | furtemos | furtai | furtem | |
| Negativo | não furtes | não furte | não furtemos | não furteis | não furtem | ||
| Infinitivo pessoal | furtar | furtares | furtar | furtarmos | furtardes | furtarem | |
* Grafia usada no Brasil.
[editar]
Etimologia
[editar] Ver também
[editar] No Wikcionário
|