exterior
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Adjetivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
exterior | exteriores |
ex.te.ri.or
- do lado mais externo; do lado de fora
[editar] Antônimo
[editar] Tradução
[editar] Substantivo
ex.te.ri.or
- a parte de fora de algo
- um país estrangeiro
[editar]
Etimologia
- Do latim exterior, oris.
[editar]
Espanhol
[editar] Adjetivo
exterior
[editar]
Inglês
[editar] Adjetivo
exterior
[editar]
Latim
[editar] Adjetivo
exterior masculino e feminino; neutro: exterius
- do lado mais externo
[editar] Grau Normal
[editar] Grau Superlativo
[editar] Declinação
Declinação
| singular | plural | ||||
| masculino e feminino | neutro | masculino e feminino | neutro | ||
| Casos | Nominativo | exterior | exterius | exteriōrēs | exteriōra |
| Vocativo | exterior | exterius | exteriōrēs | exteriōra | |
| Genitivo | exteriōris | exteriōris | exteriōrum | exteriōrum | |
| Dativo | exteriōrī | exteriōrī | exteriōribus | exteriōribus | |
| Ablativo | exteriōre | exteriōre | exteriōribus | exteriōribus | |
| Acusativo | exteriōrem | exterius | exteriōrēs | exteriōra | |