articular
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar] Português
[editar] Verbo
ar.ti.cu.lar
- (transitivo direto) pronunciar;
- (transitivo direto) tramar.
[editar] Tradução
De 1
|
|
De 2
|
[editar] Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | articular | Gerúndio | articulando | Particípio | articulado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | articulo | articulas | articula | articulamos | articulais | articulam |
| Pretérito imperfeito | articulava | articulavas | articulava | articulávamos | articuláveis | articulavam | |
| Pretérito perfeito | articulei | articulaste | articulou | articulámos / articulamos* |
articulastes | articularam | |
| Pretérito mais-que-perfeito | articulara | articularas | articulara | articuláramos | articuláreis | articularam | |
| Futuro do presente | articularei | articularás | articulará | articularemos | articulareis | articularão | |
| Futuro do pretérito | articularia | articularias | articularia | articularíamos | articularíeis | articulariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | articule | articules | articule | articulemos | articuleis | articulem |
| Pretérito imperfeito | articulasse | articulasses | articulasse | articulássemos | articulásseis | articulassem | |
| Futuro | articular | articulares | articular | articularmos | articulardes | articularem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | articula | articule | articulemos | articulai | articulem | |
| Negativo | não articules | não articule | não articulemos | não articuleis | não articulem | ||
| Infinitivo pessoal | articular | articulares | articular | articularmos | articulardes | articularem | |
* Grafia usada no Brasil.
[editar] Adjetivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Comum aos dois géneros/gêneros |
articular | articulares |
ar.ti.cu.lar, comum aos dois gêneros
- relativo às articulações.