repercutir
Aparência
Verbo
[editar]re.per.cu.tir
Conjugação
[editar] Verbo regular da 3.ª conjugação (-ir)
| Infinitivo impessoal | repercutir | Gerúndio | repercutindo | Particípio | repercutido |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | repercuto | repercutes | repercute | repercutimos | repercutis | repercutem |
| Pretérito imperfeito | repercutia | repercutias | repercutia | repercutíamos | repercutíeis | repercutiam | |
| Pretérito perfeito | repercuti | repercutiste | repercutiu | repercutimos | repercutistes | repercutiram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | repercutira | repercutiras | repercutira | repercutíramos | repercutíreis | repercutiram | |
| Futuro do presente | repercutirei | repercutirás | repercutirá | repercutiremos | repercutireis | repercutirão | |
| Futuro do pretérito | repercutiria | repercutirias | repercutiria | repercutiríamos | repercutiríeis | repercutiriam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | repercuta | repercutas | repercuta | repercutamos | repercutais | repercutam |
| Pretérito imperfeito | repercutisse | repercutisses | repercutisse | repercutíssemos | repercutísseis | repercutissem | |
| Futuro | repercutir | repercutires | repercutir | repercutirmos | repercutirdes | repercutirem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | repercute | repercuta | repercutamos | repercuti | repercutam | |
| Negativo | não repercutas | não repercuta | não repercutamos | não repercutais | não repercutam | ||
| Infinitivo pessoal | repercutir | repercutires | repercutir | repercutirmos | repercutirdes | repercutirem | |
Tradução
[editar] Traduções
Etimologia
[editar]- Do infinitivo latino repercutere.