Ir para o conteúdo

bonté

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

Francês

[editar]

Substantivo

[editar]
  SingularPlural
Masculino
Feminino bonté bontés
Comum aos dois
géneros/gêneros

bonté, feminino

  1. bondade

Sinónimos/Sinônimos

[editar]

Etimologia

[editar]
Do latim bonitatis (la).

Pronúncia

[editar]
  • AFI: \bɔ̃.te\

Ver também

[editar]

Na Wikipédia

[editar]

Ligações externas

[editar]

Anagrama

[editar]
  1. béton