tencionar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português [editar]
Verbo [editar]
ten.ci.o.nar, transitivo
Conjugação [editar]
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | tencionar | Gerúndio | tencionando | Particípio | tencionado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | tenciono | tencionas | tenciona | tencionamos | tencionais | tencionam |
| Pretérito imperfeito | tencionava | tencionavas | tencionava | tencionávamos | tencionáveis | tencionavam | |
| Pretérito perfeito | tencionei | tencionaste | tencionou | tencionámos / tencionamos* |
tencionastes | tencionaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | tencionara | tencionaras | tencionara | tencionáramos | tencionáreis | tencionaram | |
| Futuro do presente | tencionarei | tencionarás | tencionará | tencionaremos | tencionareis | tencionarão | |
| Futuro do pretérito | tencionaria | tencionarias | tencionaria | tencionaríamos | tencionaríeis | tencionariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | tencione | tenciones | tencione | tencionemos | tencioneis | tencionem |
| Pretérito imperfeito | tencionasse | tencionasses | tencionasse | tencionássemos | tencionásseis | tencionassem | |
| Futuro | tencionar | tencionares | tencionar | tencionarmos | tencionardes | tencionarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | tenciona | tencione | tencionemos | tencionai | tencionem | |
| Negativo | não tenciones | não tencione | não tencionemos | não tencioneis | não tencionem | ||
| Infinitivo pessoal | tencionar | tencionares | tencionar | tencionarmos | tencionardes | tencionarem | |
* Grafia usada no Brasil.
Tradução [editar]
Traduções