plaatsen
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar] 
Holandês/Neerlandês
[editar] Verbo
plaatsen
[editar] Conjugação
Conjugação (tempos básicos) de “plaatsen” (verbo regular)
| Infinitivo | plaatsen | ||
| Imperativo | plaats! | ||
| Presente | Passado | ||
| Singular | 1ª pessoa (ik) | plaats | plaatste |
| 2ª pessoa (jij) | plaatst | plaatste | |
| 3ª pessoa (hij) | plaatst | plaatste | |
| Plural | 1ª pessoa (wij) | plaatsen | plaatsten |
| 2ª pessoa (jullie) | plaatsen | plaatsten | |
| 3ª pessoa (zij) | plaatsen | plaatsten | |
| particípio | plaatsend, plaatsende | (hebben) geplaatst | |
[editar] Termos derivados
[editar] Forma de substantivo
plaatsen
