consoar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português [editar]
Verbo [editar]
con.so.ar
- confirmar, combinar
- ter identidade com algo ou alguém
Tradução [editar]
Conjugação [editar]
Conjugação
| Infinitivo impessoal | consoar | Gerúndio | consoando | Particípio | consoado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | consoo | consoas | consoa | consoamos | consoais | consoam |
| Pretérito imperfeito | consoava | consoavas | consoava | consoávamos | consoáveis | consoavam | |
| Pretérito perfeito | consoei | consoaste | consoou | consoámos / consoamos* | consoastes | consoaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | consoara | consoaras | consoara | consoáramos | consoáreis | consoaram | |
| Futuro do presente | consoarei | consoarás | consoará | consoaremos | consoareis | consoarão | |
| Futuro do pretérito | consoaria | consoarias | consoaria | consoaríamos | consoaríeis | consoariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | consoe | consoes | consoe | consoemos | consoeis | consoem |
| Pretérito imperfeito | consoasse | consoasses | consoasse | consoássemos | consoásseis | consoassem | |
| Futuro | consoar | consoares | consoar | consoarmos | consoardes | consoarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | consoa | consoe | consoemos | consoai | consoem | |
| Negativo | não consoes | não consoe | não consoemos | não consoeis | não consoem | ||
| Infinitivo pessoal | consoar | consoares | consoar | consoarmos | consoardes | consoarem | |
(*) Grafia usada apenas no Brasil
Nota: No Brasil, a primeira pessoa do singular do presente do indicativo era consôo, até o Acordo Ortográfico de 1990 ser adotado em janeiro de 2009. A sua grafia ainda será considerada correta até dezembro de 2015.
Etimologia [editar]
- Do infinitivo latino consonare.
Ver também [editar]
No Wikcionário [editar]
Galego [editar]
Verbo [editar]
consoar