carpir

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

Índice

[editar] Português

[editar] Verbo

car.pir, defectivo do 2º grupo

  1. (transitivo) colher;
  2. (reflexivo) chorar.

[editar] Conjugação

[editar] Etimologia

Do Latim, carpere.
Ferramentas pessoais
Outras línguas