cansar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
can.sar
- transitivo
- causar cansaço; fatigar
- aborrecer; importunar; molestar
- transitivo
- fatigar-se; sentir cansaço
- cessar; parar; deixar
- ficar cansado
- reflexo
- aborrecer-se
- esforçar-se
- enfadar-se
- empenhar-se
- esmerar-se
[editar] Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | cansar | Gerúndio | cansando | Particípio | cansado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | canso | cansas | cansa | cansamos | cansais | cansam |
| Pretérito imperfeito | cansava | cansavas | cansava | cansávamos | cansáveis | cansavam | |
| Pretérito perfeito | cansei | cansaste | cansou | cansámos / cansamos* |
cansastes | cansaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | cansara | cansaras | cansara | cansáramos | cansáreis | cansaram | |
| Futuro do presente | cansarei | cansarás | cansará | cansaremos | cansareis | cansarão | |
| Futuro do pretérito | cansaria | cansarias | cansaria | cansaríamos | cansaríeis | cansariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | canse | canses | canse | cansemos | canseis | cansem |
| Pretérito imperfeito | cansasse | cansasses | cansasse | cansássemos | cansásseis | cansassem | |
| Futuro | cansar | cansares | cansar | cansarmos | cansardes | cansarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | cansa | canse | cansemos | cansai | cansem | |
| Negativo | não canses | não canse | não cansemos | não canseis | não cansem | ||
| Infinitivo pessoal | cansar | cansares | cansar | cansarmos | cansardes | cansarem | |
* Grafia usada no Brasil.
[editar] Tradução
Traduções
[editar]
Etimologia
- Do infinitivo latino campsare.