abolir
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português [editar]
Verbo [editar]
a.bo.lir, transitivo direto [3.ª conjugação (defectivo do 1.º grupo)]
Conjugação [editar]
Verbo da 3ª conjugação (–ir) (defectivo do 2º grupo)
| Infinitivo impessoal | abolir | Gerúndio | abolindo | Particípio | abolido |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | – | – | – | abolimos | abolis | – |
| Pretérito imperfeito | abolia | abolias | abolia | abolíamos | abolíeis | aboliam | |
| Pretérito perfeito | aboli | aboliste | aboliu | abolimos | abolistes | aboliram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | abolira | aboliras | abolira | abolíramos | abolíreis | aboliram | |
| Futuro do presente | abolirei | abolirás | abolirá | aboliremos | abolireis | abolirão | |
| Futuro do pretérito | aboliria | abolirias | aboliria | aboliríamos | aboliríeis | aboliriam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | – | – | – | – | – | – |
| Pretérito imperfeito | abolisse | abolisses | abolisse | abolíssemos | abolísseis | abolissem | |
| Futuro | abolir | abolires | abolir | abolirmos | abolirdes | abolirem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | – | – | – | aboli | – | |
| Negativo | – | – | – | – | – | ||
| Infinitivo pessoal | abolir | abolires | abolir | abolirmos | abolirdes | abolirem | |
Tradução [editar]
Traduções
Etimologia [editar]
Pronúncia [editar]
Brasil [editar]
Paranaense [editar]
- AFI: [a.bo.ˈliɾ]
Catalão [editar]
Verbo [editar]
abolir
Espanhol [editar]
Verbo [editar]
abolir