Ir para o conteúdo

sonbahar

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

Turco

[editar]

Substantivo

[editar]

son.ba.har singular (plural: sonbaharlar)

  1. outono

Sinônimo

[editar]


singular (tekil)plural (çoğul)
nom. (yalın) sonbahar sonbaharlar
gen. (tamlayan) sonbaharın sonbaharların
dat. (yönelme) sonbahara sonbaharlara
acus. (belirtme) sonbaharı sonbaharları
loc. (bulunma) sonbaharda sonbaharlarda
abl. (çıkma) sonbahardan sonbaharlardan

Estações do Ano (mevsimler)

[editar]
ilkbahar | yaz | sonbahar, güz | kış