Ir para o conteúdo

arranrear

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

Galego

[editar]

Verbo

[editar]

ar.ran.re.ar, transitivo

  1. baloiçar, redoiçar

Conjugação

[editar]

Etimologia

[editar]
Aparentado com arrandear. Confronte-se com renreia.