virtus
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Latim [editar]
Substantivo [editar]
vir.tus feminino singular nominativo (plural: virtutes)
Declinação [editar]
| singular | plural | ||||||
| Nominativo | virtus | virtutes | |||||
| Vocativo | virtus | virtutes | |||||
| Genitivo | virtutis | virtutium | |||||
| Dativo | virtuti | virtutibus | |||||
| Ablativo | virtute | virtutibus | |||||
| Acusativo | virtutem | virtutes | |||||