transigir
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
tran.si.gir
- vti e vint
- ceder, concordar, condescender
- transigir com alguém
- Transigir, não transige. Recuar, não recua (Rui Barbosa)
- compor-se, contemporizar, ser a favor depois de ter sido contra ou vice-versa
- não transige com a impostura
- nisso (ou sobre isso) não transigiremos
- por muito tempo combateu a idéia, mas acabou transigindo
- ceder, concordar, condescender
- vtd
[editar] Tradução
[editar] Conjugação
Verbo irregular da 3.ª conjugação (-ir)
| Infinitivo impessoal | transigir | Gerúndio | transigindo | Particípio | transigido |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | transijo | transiges | transige | transigimos | transigis | transigem |
| Pretérito imperfeito | transigia | transigias | transigia | transigíamos | transigíeis | transigiam | |
| Pretérito perfeito | transigi | transigiste | transigiu | transigimos | transigistes | transigiram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | transigira | transigiras | transigira | transigíramos | transigíreis | transigiram | |
| Futuro do presente | transigirei | transigirás | transigirá | transigiremos | transigireis | transigirão | |
| Futuro do pretérito | transigiria | transigirias | transigiria | transigiríamos | transigiríeis | transigiriam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | transija | transijas | transija | transijamos | transijais | transijam |
| Pretérito imperfeito | transigisse | transigisses | transigisse | transigíssemos | transigísseis | transigissem | |
| Futuro | transigir | transigires | transigir | transigirmos | transigirdes | transigirem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | transige | transija | transijamos | transigi | transijam | |
| Negativo | não transijas | não transija | não transijamos | não transijais | não transijam | ||
| Infinitivo pessoal | transigir | transigires | transigir | transigirmos | transigirdes | transigirem | |
[editar]
Etimologia
- Do infinitivo latino transigere.
[editar]
Espanhol
[editar] Verbo
transigir