outorgar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
ou.tor.gar, transitivo
- dar, de maneira solene, geralmente em cerimônia criada para o efeito
- O Ministério da Justiça vai colaborar com a discussão da reforma política enquanto o presidente outorgar mandato para isso. (notícia do jornal O Estado de São Paulo de 16 de março de 2007)
[editar] Sinônimos
[editar] Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | outorgar | Gerúndio | outorgando | Particípio | outorgado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | outorgo | outorgas | outorga | outorgamos | outorgais | outorgam |
| Pretérito imperfeito | outorgava | outorgavas | outorgava | outorgávamos | outorgáveis | outorgavam | |
| Pretérito perfeito | outorguei | outorgaste | outorgou | outorgamos / outorgámos | outorgastes | outorgaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | outorgara | outorgaras | outorgara | outorgáramos | outorgáreis | outorgaram | |
| Futuro do presente | outorgarei | outorgarás | outorgará | outorgaremos | outorgareis | outorgarão | |
| Futuro do pretérito | outorgaria | outorgarias | outorgaria | outorgaríamos | outorgaríeis | outorgariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | outorgue | outorgues | outorgue | outorguemos | outorgueis | outorguem |
| Pretérito imperfeito | outorgasse | outorgasses | outorgasse | outorgássemos | outorgásseis | outorgassem | |
| Futuro | outorgar | outorgares | outorgar | outorgarmos | outorgardes | outorgarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | outorga | outorgue | outorguemos | outorgai | outorguem | |
| Negativo | não outorgues | não outorgue | não outorguemos | não outorgueis | não outorguem | ||
| Infinitivo pessoal | outorgar | outorgares | outorgar | outorgarmos | outorgardes | outorgarem | |
[editar] Tradução
Traduções
[editar]
Etimologia
- Do infinitivo latino *auctoricare.
[editar]
Galego
[editar] Verbo
outorgar