caducar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
ca.du.car intransitivo
- tornar-se caduco, envelhecer
- ficar maluco, doido, desvairar
- invalidar-se, prescrever (contrato, direito, etc.)
[editar] Conjugação
Verbo irregular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | caducar | Gerúndio | caducando | Particípio | caducado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | caduco | caducas | caduca | caducamos | caducais | caducam |
| Pretérito imperfeito | caducava | caducavas | caducava | caducávamos | caducáveis | caducavam | |
| Pretérito perfeito | caduquei | caducaste | caducou | caducámos / caducamos* |
caducastes | caducaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | caducara | caducaras | caducara | caducáramos | caducáreis | caducaram | |
| Futuro do presente | caducarei | caducarás | caducará | caducaremos | caducareis | caducarão | |
| Futuro do pretérito | caducaria | caducarias | caducaria | caducaríamos | caducaríeis | caducariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | caduque | caduques | caduque | caduquemos | caduqueis | caduquem |
| Pretérito imperfeito | caducasse | caducasses | caducasse | caducássemos | caducásseis | caducassem | |
| Futuro | caducar | caducares | caducar | caducarmos | caducardes | caducarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | caduca | caduque | caduquemos | caducai | caduquem | |
| Negativo | não caduques | não caduque | não caduquemos | não caduqueis | não caduquem | ||
| Infinitivo pessoal | caducar | caducares | caducar | caducarmos | caducardes | caducarem | |
* Grafia usada no Brasil.