inferir
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
in.fe.rir transitivo direto ou indireto
- (prep. de) deduzir por meio de raciocínio; tirar como consequência, concluir
[editar] Conjugação
Verbo irregular da 3.ª conjugação (-ir)
| Infinitivo impessoal | inferir | Gerúndio | inferindo | Particípio | inferido |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | infiro | inferes | infere | inferimos | inferis | inferem |
| Pretérito imperfeito | inferia | inferias | inferia | inferíamos | inferíeis | inferiam | |
| Pretérito perfeito | inferi | inferiste | inferiu | inferimos | inferistes | inferiram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | inferira | inferiras | inferira | inferíramos | inferíreis | inferiram | |
| Futuro do presente | inferirei | inferirás | inferirá | inferiremos | inferireis | inferirão | |
| Futuro do pretérito | inferiria | inferirias | inferiria | inferiríamos | inferiríeis | infeririam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | infira | infiras | infira | infiramos | infirais | infiram |
| Pretérito imperfeito | inferisse | inferisses | inferisse | inferíssemos | inferísseis | inferissem | |
| Futuro | inferir | inferires | inferir | inferirmos | inferirdes | inferirem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | infere | infira | infiramos | inferi | infiram | |
| Negativo | não infiras | não infira | não infiramos | não infirais | não infiram | ||
| Infinitivo pessoal | inferir | inferires | inferir | inferirmos | inferirdes | inferirem | |