ultimus
Aparência
Adjetivo
[editar]ūltĭmŭs, -ă, -ŭm
Antônimos
[editar]Declinação
[editar]| Adjetivo de primeira e segunda declinação | |||||||
| Número | Singular | Plural | |||||
| Gênero | masculino | feminino | neutro | masculino | feminino | neutro | |
| Caso | Nominativo | ūltĭmŭs | ūltĭma | ūltĭmum | ūltĭmī | ūltĭmae | ūltĭma |
| Vocativo | ūltĭme | ūltĭma | ūltĭmum | ūltĭmī | ūltĭmae | ūltĭma | |
| Acusativo | ūltĭmum | ūltĭmam | ūltĭmum | ūltĭmōs | ūltĭmās | ūltĭmōs | |
| Genitivo | ūltĭmī | ūltĭmae | ūltĭmī | ūltĭmōrum | ūltĭmārum | ūltĭmōrum | |
| Dativo | ūltĭmō | ūltĭmae | ūltĭmō | ūltĭmīs | ūltĭmīs | ūltĭmīs | |
| Ablativo | ūltĭmō | ūltĭmā | ūltĭmō | ūltĭmīs | ūltĭmīs | ūltĭmīs | |
Descendentes
[editar]Grau Normal
[editar]Grau Comparativo
[editar]Pronúncia
[editar]- AFI: /ˈul.ti.mus/, [ˈʊɫ.tɪ.mʊs]
Ligações externas
[editar]- "ultimus", in Saraiva, Francisco dos Santos. Novíssimo Dicionário Latino-Portuguez. 7.ed. Rio de Janeiro: Editora Garnier, 1927.