spelunca
Substantivo
[editar]spēluncă, -ae feminino
singular do nominativo: spēluncă, singular do genitivo: spēluncae
Declinação
[editar]| Substantivo de primeira declinação | |||
| Número | Singular | Plural | |
| Casos | Nominativo | spēluncă | spēluncae |
| Vocativo | spēlunca | spēluncae | |
| Acusativo | spēluncam | spēluncās | |
| Genitivo | spēluncae | spēluncārum | |
| Dativo | spēluncae | spēluncīs | |
| Ablativo | spēluncā | spēluncīs | |
Sinônimos
[editar]Descendentes
[editar]Etimologia
[editar]- Do grego antigo σπῆλυγξ (spêlunx).
Pronúncia
[editar]- AFI: /speːˈlun.ka/, [speːˈɫʊŋ.ka]