secundo

Latim

Advérbio

se.cun.do

1. em segundo lugar
2. segunda vez
3. novamente; de novo

Verbo

se.cun.do -are

1. favorecer
2. atender
3. escutar
4. tornar feliz

Conjugação

    Conjugação

Radical do presente secund-
Presente do indicativo
voz ativa	sing.	plur.		voz pass.	sing.	plur.
I.	secundō	secundāmus		I.	secundor	secundāmur
II.	secundās	secundātis		II.	secundāris	secundāminī
III.	secundat	secundant		III.	secundātur	secundāntur
Imperativo
voz ativa	secundā	secundāte		voz pass.	secundāre	secundāminī
Imperativus futurus
II.	secundātō	secundātōte		II.	secundātor	—
III.	secundātō	secundantō		III.	secundātor	secundantor
Presente do subjuntivo
voz ativa	sing.	plur.		voz pass.	sing.	plur.
I.	secundem	secundēmus		I.	secunder	secundēmur
II.	secundēs	secundētis		II.	secundēris	secundēminī
III.	secundet	secundent		III.	secundētur	secundentur
Imperfeito do indicativo
voz ativa	sing.	plur.		voz pass.	sing	plur.
I.	secundābam	secundābāmus		I.	secundābar	secundābāmur
II.	secundābās	secundābātis		II.	secundābāris	secundābāminī
III.	secundābat	secundābant		III.	secundābātur	secundābantur
Imperfeito do subjunctivo
voz ativa	sing.	plur.		voz pass.	sing.	plur.
I.	secundārem	secundārēmus		I.	secundārer	secundārēmur
II.	secundārēs	secundārētis		II.	secundārēris	secundārēminī
III.	secundāret	secundārent		III.	secundārētur	secundārentur
Futuro do indicativo
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	secundābō	secundābimus		I.	secundābor	secundābimur
II.	secundābis	secundābitis		II.	secundāberis	secundābiminī
III.	secundābit	secundābunt		III.	secundābitur	secundābuntur

Radical do perfeito secundāv-
Perfeito indicativo
voz ativa	sing.	plur.
I.	secundāvī	secundāvimus
II.	secundāvistī	secundāvistis
III.	secundāvit	secundāvērunt
Perfeito do subjuntivo
act.	sing.	plur.
I.	secundāverim	secundāverīmus
II.	secundāverīs	secundāverītis
III.	secundāverit	secundāverint
Mais-queperfeito do indicativo
voz ativa	sing.	plur.
I.	secundāveram	secundāverāmus
II.	secundāverās	secundāverātis
III.	secundāverāt	secundāverant
Mais-que-perfeito do subjuntivo
voz ativa	sing	plur.
I.	secundāvissem	secundāvissēmus
II.	secundāvissēs	secundāvissētis
III.	secundāvisset	secundāvissent
Futuro perfeito
voz ativa	sing.	plur.
I.	secundāverō	secundāverimus
II.	secundāveris	secundāveritis
III.	secundāverit	secundāverint

Infinitivo voz ativa voz pass. pres. secundāre secundārī perf. secundāvisse fut. secundātūrum esse

Particípios pres. secundans, -antis perf. secundātus, -a, -um fut. ativo secundātūrus, -a, -um fut.pass. (gerundivo) secundandus, -a, -um

Gerúndios e Supinos subst. secundandum, -ī adject. secundandus, -a, -um supino secundātum secundātū

Particípio Presente

    Declinação do Particípio Presente

		singular		plural
		M e F	N	M e F	N
Casos	Nominativo	secundans	secundans	secundantes	secundantia
	Genitivo	secundantis	secundantis	secundantium	secundantium
	Dativo	secundanti	secundanti	secundantibus	secundantibus
	Ablativo	secundante	secundante	secundantibus	secundantibus
	Acusativo	secundantem	secundans	secundantis	secundantia

Ver também

No Wikcionário

secunda, ae

secundus, i

secundum, i