renque
Aparência
Substantivo
[editar]| Singular | Plural |
|---|---|
| renque | renques |
ren.que, masculino ou feminino, singular
Etimologia
[editar]- Do catalão medieval renc, do frâncico *hring, do protogermânico *hringaz, do protoindo-europeu *(s)krengʰ-.
Pronúncia
[editar]Brasil
[editar]- AFI: /ˈʁẽ.ki/ [ˈhẽ.ki]
- AFI: /ˈʁẽ.ke/ [ˈhẽ.ke](Região Sul)
- AFI: /ˈʁẽ.ki/ [ˈχẽ.ki] (Rio de Janeiro)
Portugal
[editar]Substantivo
[editar]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | renque | renques |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
ren.que, masculino, singular
Formas alternativas
[editar]- De 2: rengue
Etimologia
[editar]- Do frâncico *hring, do protogermânico *hringaz, do protoindo-europeu *(s)krengʰ-.
Pronúncia
[editar]Categorias:
- Substantivo (Português)
- Dissílabo (Português)
- Paroxítona (Português)
- Entrada com etimologia (Português)
- Entrada de étimo catalão medieval (Português)
- Entrada de étimo frâncico (Português)
- Entrada de étimo protogermânico (Português)
- Entrada de étimo protoindo-europeu (Português)
- Entrada com pronúncia (Português)
- Coletivo (Português)
- Entrada com etimologia (Galego)
- Entrada de étimo frâncico (Galego)
- Entrada de étimo protogermânico (Galego)
- Entrada de étimo protoindo-europeu (Galego)
- Entrada com pronúncia (Galego)
- Substantivo (Galego)