placeo
Aparência
Verbo
[editar]presente ativo placeo, infinitivo presente placere, pretérito perfeito ativo placui, supino placitum.
Conjugação
[editar] Conjugação de placeō, segunda conjugação
| Formas infinitivas | ||||||
| Vozes | Ativo | Passiva | ||||
| Modo verbal\tempo | Presente | Pretérito perfeito | Futuro | Presente | Pretérito perfeito | Futuro |
| Infinitivos | placēre | placisse | placitūrus esse | placērī, placērier | placitus esse | placitum īrī |
| Paricípios | placēns | placitūrus | placitus | placendus | ||
| Formas nominais | ||||||
| Modo verba/declinação | Gerúndio | Supino | ||||
| Nominativo | Genitivo | Dativo/ablativo | Acusativo | Acusativo | Ablativo | |
| Formas impessoais | placēre | placendī | placendō | placendum | placitum | placitū |
Pronúncia
[editar]- AFI: /ˈpla.ke.oː/, /ˈpɫa.kɛ.oː/.