konungur

Islandês

Substantivo

konungur, masculino, forte, grupo 1

1. rei.

Sinônimos

• (de 1) kóngur.

Declinação

    Substantivo masculino forte do 1º grupo (–s/–ar)

Caso Singular Plural Indefinido Definido Indefinido Definido Nominativo konungur konungurinn konungar konungarnir Acusativo konung konunginn konunga konungana Dativo konungi konunginum konungum konungunum Genitivo konungs konungsins konunga konunganna

Etimologia

Do Nórdico Antigo, konungr.