hiulco
Aparência
Verbo
[editar]presente ativo hiulco, infinitivo presente hiulcare, pretérito perfeito ativo hiulcavi, supino hiulcatum.
Conjugação
[editar] Conjugação de hiulcō, primeira conjugação
| Formas infinitivas | ||||||
| Vozes | Ativo | Passiva | ||||
| Modo verbal\tempo | Presente | Pretérito perfeito | Futuro | Presente | Pretérito perfeito | Futuro |
| Infinitivos | hiulcāre | hiulcisse | hiulcatūrus esse | hiulcārī | hiulcatus esse | hiulcatum īrī |
| Paricípios | hiulcāns | hiulcatūrus | hiulcatus | hiulcandus | ||
| Formas nominais | ||||||
| Modo verba/declinação | Gerúndio | Supino | ||||
| Nominativo | Genitivo | Dativo/ablativo | Acusativo | Acusativo | Ablativo | |
| Formas impessoais | hiulcāre | hiulcandī | hiulcandō | hiulcandum | hiulcatum | hiulcatū |
Pronúncia
[editar]- AFI: /hi.ul.koː/