güneş
Substantivo
[editar]güneş sem gênero; (plural: güneşler)
- (Astr.) o sol
| singular (tekil) | plural ) (çoğul) | |
|---|---|---|
| nom. (yalın) | güneş | güneşler |
| gen. (tamlayan) | güneşın | güneşlerın |
| dat. (yönelme) | güneşe | güneşlere |
| acus. (belirtme) | güneşı | güneşlerı |
| loc. (bulunma) | güneşde | güneşlerde |
| abl. (çıkma) | güneşden | güneşlerden |