fingo
Aparência
Verbo
[editar]presente ativo fingo, infinitivo presente fingere, pretérito perfeito ativo finxi, supino fictum.
- moldar, dar forma, amassar (a argila ou outra massa).
- adornar.
- desmontar, fingir, enganar.
- ensinar, instruir, treinar.
Conjugação
[editar] Conjugação de fingō, terceira conjugação
| Formas infinitivas | ||||||
| Vozes | Ativo | Passiva | ||||
| Modo verbal\tempo | Presente | Pretérito perfeito | Futuro | Presente | Pretérito perfeito | Futuro |
| Infinitivos | fingĕre | fingisse | fictūrus esse | fingī | fictus esse | fictum īrī |
| Paricípios | fingēns | fictūrus | fictus | fingendus | ||
| Formas nominais | ||||||
| Modo verba/declinação | Gerúndio | Supino | ||||
| Nominativo | Genitivo | Dativo/ablativo | Acusativo | Acusativo | Ablativo | |
| Formas impessoais | fingĕre | fingendī | fingendō | fingendum | fictum | fictū |
Pronúncia
[editar]- AFI: /ˈfin.ɡoː/.