facultar
Aparência
Verbo
[editar]fa.cul.tar, transitivo direto e indireto
- fornecer
- «O docente decidiu facultar os apontamentos da aula no portal eletrónico.»
Conjugação
[editar] Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | facultar | Gerúndio | facultando | Particípio | facultado |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | faculto | facultas | faculta | facultamos | facultais | facultam |
| Pretérito imperfeito | facultava | facultavas | facultava | facultávamos | facultáveis | facultavam | |
| Pretérito perfeito | facultei | facultaste | facultou | facultamos1 / facultámos2 |
facultastes | facultaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | facultara | facultaras | facultara | facultáramos | facultáreis | facultaram | |
| Futuro do presente | facultarei | facultarás | facultará | facultaremos | facultareis | facultarão | |
| Futuro do pretérito | facultaria | facultarias | facultaria | facultaríamos | facultaríeis | facultariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | faculte | facultes | faculte | facultemos | faculteis | facultem |
| Pretérito imperfeito | facultasse | facultasses | facultasse | facultássemos | facultásseis | facultassem | |
| Futuro | facultar | facultares | facultar | facultarmos | facultardes | facultarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | faculta | faculte | facultemos | facultai | facultem | |
| Negativo | não facultes | não faculte | não facultemos | não faculteis | não facultem | ||
| Infinitivo pessoal | facultar | facultares | facultar | facultarmos | facultardes | facultarem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.