Ir para o conteúdo

escangalhar

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

Português

[editar]

Verbo

[editar]

es.can.ga.lhar, transitivo

  1. quebrar; estragar
  2. destruir; arruinar

es.can.ga.lhar, reflexivo

  1. desmantelar-se
  2. desconjuntar-se

Conjugação

[editar]

Sinónimo

[editar]
  • (Trás-os-Montes) estrangalhar

Tradução

[editar]

Etimologia

[editar]
(Morfologia) De es- + cangalho + -ar.

Pronúncia

[editar]

Portugal

[editar]