Ir para o conteúdo

enfuir

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

Francês

[editar]

Verbo

[editar]

enfuir, intransitivo

  1. fugir

Etimologia

[editar]
(Morfologia) en- + fuir.

Pronúncia

[editar]
  • AFI: \ɑ̃.fɥiʁ\

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]