derrear
Aparência
Verbo
[editar]der.re.ar, transitivo
- fazer curvar as costas com peso ou pancada
- extenuar
- 1882. ASSIS, Machado de. O alienista. In: _____. Papéis avulsos. São Paulo: Editora Martin Claret, 2007. p. 32.
- O vigário derreou os cantos da boca à maneira de quem não sabe nada ou não quer dizer tudo.
- 1882. ASSIS, Machado de. O alienista. In: _____. Papéis avulsos. São Paulo: Editora Martin Claret, 2007. p. 32.
Conjugação
[editar] Verbo irregular da 1ª conjugação (–ar)
| Infinitivo impessoal | derrear | Gerúndio | derreando | Particípio | derreado |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | derreio | derreias | derreia | derreamos | derreais | derreiam |
| Pretérito imperfeito | derreava | derreavas | derreava | derreávamos | derreáveis | derreavam | |
| Pretérito perfeito | derreei | derreaste | derreou | derreamos1 / derreámos2 |
derreastes | derrearam | |
| Pretérito mais-que-perfeito | derreara | derrearas | derreara | derreáramos | derreáreis | derrearam | |
| Futuro do presente | derrearei | derrearás | derreará | derrearemos | derreareis | derrearão | |
| Futuro do pretérito | derrearia | derrearias | derrearia | derrearíamos | derrearíeis | derreariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | derreie | derreies | derreie | derreemos | derreeis | derreiem |
| Pretérito imperfeito | derreasse | derreasses | derreasse | derreássemos | derreásseis | derreassem | |
| Futuro | derrear | derreares | derrear | derrearmos | derreardes | derrearem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | derreia | derreie | derreemos | derreai | derreiem | |
| Negativo | não derreies | não derreie | não derreemos | não derreeis | não derreiem | ||
| Infinitivo pessoal | derrear | derreares | derrear | derrearmos | derreardes | derrearem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.
Pronúncia
[editar]Portugal
[editar]- AFI: /dɨ.ˈRjaɾ/
Ligações externas
[editar]- “derrear” in: Aulete, Francisco Júlio de Caldas. iDicionário Aulete. Lexikon Editora Digital.
- “derrear” in: Trevisan, R. (coord.); Weiszflog, W. (ed.). Michaelis: Moderno Dicionário da Língua Portuguesa. São Paulo: Melhoramentos, 2012 (nova ortografia). ISBN 978-85-06-06953-0
- “derrear” in: Dicionário Aberto. Disponível em: <https://dicionario-aberto.net>.
- “derrear” in: Dicionário Priberam da Língua Portuguesa [em linha].
- “derrear” in: Infopédia [em linha]. Porto: Porto Editora.
- “derrear” in: Portal da Língua Portuguesa. Instituto de Linguística Teórica e Computacional.
- Busca no Vocabulário Ortográfico da Língua Portuguesa da Academia Brasileira de Letras.
Verbo
[editar]der.re.ar, transitivo, pronominal
- derrear, curvar as costas com peso, pancada ou pela idade
- derrear, extenuar
- desmoronar
Etimologia
[editar]Ligação externa
[editar]- (em galego) “derrear” in: Estraviz, Isaac Alonso. Dicionário Electrónico Estraviz [em linha].
Verbo
[editar]der.re.ar
Etimologia
[editar]Categorias:
- Trissílabo (Português)
- Oxítona (Português)
- Entrada com pronúncia (Português)
- Trissílabo (Galego)
- Oxítona (Galego)
- Entrada com etimologia (Galego)
- Entrada de étimo galego-português medieval (Galego)
- Verbo (Galego)
- Trissílabo (Galego-Português Medieval)
- Oxítona (Galego-Português Medieval)
- Entrada com etimologia (Galego-Português Medieval)
- Verbo (Galego-Português Medieval)